Sytuacje teatralne - Ireneusz
Zbiór czterech utworów: „Żegnaj, Judaszu”, „Jasełka - moderne”, „Sama Słodycz”, „Trzecia pierś”.
Zbiór czterech utworów: „Żegnaj, Judaszu”, „Jasełka - moderne”, „Sama Słodycz”, „Trzecia pierś”.
Sztuka teatralna w trzech aktach. Zarówno tytułem, jak i treścią nawiązuje do historii biblijnego Judasza. W opuszczonej sali gimnastycznej spotykają się trzej przedstawiciele tajnej organizacji, komisarz policji i jego zastępca oraz dziewczyna. Judasz, obarczony złą sławą swego biblijnego
Małżeństwo Stefana i Lidki po sześciu latach trwania znalazło się na niebezpiecznym zakręcie. Lidka marzy o dziecku, Stefan jednak jest przeciwny jej planom. W dość napiętą atmosferę weekendu do ich daczy trafia Maria, dziewczyna Stefana sprzed dwudziestu lat. Lidka nie może pogodzić się z myślą,
Kolejna powieść "najzdolniejszego z przedstawicieli młodej prozy, ukazującej świat sfrustrowanych "nygusów z artystycznej bohemy," egzotykę "złodziejską i chuligańską oraz erotykę 'młodych troglodytów."
Powieść Iredyńskiego jest historią młodego rzeźbiarza, który dostaje szansę wystawienia swych prac w Zurychu. Artysta nie zna jednak żadnych języków obcych przez co nie może się z nikim porozumieć, ani nawiązać znajomości. Potrzeba kontaktu i jednoczesna nie możliwość porozumienia sprawia, że
(...) Jest to opis historii związku pisarza z młodą,atrakcyjną,samodzielną kobietą.Fabuła jest tu dla autora pretekstem do przeprowadzenia subtelnej analizy i konfrontacji postaw moralnych,życiowych celów i aspiracji każdego z bohaterów na tle współczesnej obyczajowości polskiej.
Zbiór opowiadań: Armelle Fascynacja Koniec i początek
Dzień oszusta i Ukryty w słońcu — dwie mikropowieści wybitnego dramaturga i prozaika Ireneusza Iredyńskiego — zaliczane są do czołowych jego osiągnięć literackich. Łączy je — choć nieformalnie — typ głównego bohatera: człowieka niezrównoważonego, chimerycznego, prowokującego, trawionego niepokojem
Tom zawiera cztery opowiadania: Dzień oszusta, Ukryty w słońcu, Człowiek epoki, Manipulacja.
Miesięcznik Dialog poświęcony jest dramaturgii współczesnej – teatralnej, filmowej, radiowej i telewizyjnej. Został założony w 1956 roku przez Adama Tarna, dramatopisarza i tłumacza, który kierował pismem do 1968 roku. Naczelnymi readktorami pisma byli: Konstanty Puzyna, Stanisław Stampf’l, Jerzy